Rolnicy domagają się inwestycji na obszarach wiejskich w UE

źródło Pixabay

źródło Pixabay

Europa musi rozwiązać problem masowej emigracji ze wsi dzięki polityce i inwestycjom, które sprawią, że rolnictwo stanie się atrakcyjnym wyborem zawodowym. Jednak niepewność polityczna wokół unijnej polityki rolnej hamuje inwestorów. Tak podkreślai eksperci podczas debaty zorganizowanej przez EURACTIV w Brukseli.

 

Obszary wiejskie obejmują ponad połowę powierzchni UE, ale nie wykorzystuje się w pełni ich potencjału gospodarczego i społecznego. Bezrobocie jest na tych terenach wysokie, a populacja starzeje się, ponieważ młodzi ludzie przeprowadzają się do miast w poszukiwaniu nowych możliwości.

Dla przedsiębiorstw i społeczności powoduje to brak poważnych inwestycji infrastrukturalnych, które hamują rozwój gospodarczy. Ponadto, trudno przekonać młodych ludzi do tego, że życie na wsi może zapewnić godną przyszłość.

„Jeśli chcemy utrzymać w przyszłości obszary wiejskie i gospodarstwa rolne, musimy przyciągnąć młodych ludzi do pracy na roli” – powiedział Jannes Maes, przewodniczący Europejskiej Rady Młodych Rolników (CEJA). „Młodzi ludzie muszą wiedzieć, dlaczego warto mieszkać na obszarach wiejskich czy, że w rolnictwie można zarobić na siebie i zapewnić swojej rodzinie bezpieczeństwo” – dodawał.

Stephen Meredith, zastępca dyrektora ds. polityki IFOAM UE, organizacji reprezentującej europejskich rolników ekologicznych, uważa, że rolnictwo powinno stanowić podstawę polityki rozwoju obszarów wiejskich. „Rolnictwo jest kręgosłupem obszarów wiejskich. Jeśli nie będziemy mieć rolników, trudniej będzie rozwiązać problem emigracji z obszarów wiejskich”.

Jednak dochody rolników stanowią tylko 40 proc. średniej dochodów w całej Unii Europejskiej. Ponadto, mniej niż połowa obszarów wiejskich ma dostęp do szybkiego internetu. Z tego powodu brakuje na tych terenach innowacji, co z kolei utrudnia rolnikom rozwój gospodarstw.

Niepewność polityczna utrudnia inwestycje

Josefine Loriz-Hoffmann z Dyrekcji Generalnej ds. rolnictwa i rozwoju obszarów wiejskich w Komisji Europejskiej (DG AGRI) przekonuje, że inwestycje w infrastrukturę wiejską wiążą się w dużej mierze z kwestię „odwagi politycznej” w państwach członkowskich UE.

UE zapewnia zestaw norm, ale to kraje muszą same zdecydować, gdzie i w co zainwestować środki.

Jednak dla państw członkowskich znalezienie pieniędzy na potrzeby inwestycji nie jest łatwe. Pekka Pesonen, sekretarz generalny europejskiej organizacji zrzeszającej rolnicze związki zawodowe i organizacje spółdzielcze Copa-Cogeca, wskazuje więc na niekonsekwentne decyzje europejskie o wymogach dla prywatnych inwestorów.

„Otoczenie polityczne w Europie jest zbyt niestabilne” – tłumaczy Pesonen. Jego zdaniem zbyt często dochodzi do odcinaniu źródeł finansowania, które mogło przyczynić się do wzrostu w rolnictwie.

Komplementarność z innymi obszarami polityki europejskiej

Kładąc nacisk na budowę Wspólnej Polityki Rolnej (WPR) oraz możliwość, że brexit pozostawi wielką dziurę w unijnych finansach po 2020 r., kilku mówców podkreśliło, że ważniejsze niż kiedykolwiek jest zapewnienie, aby rolnicy skorzystali także ze środków UE, spoza WPR.

„Aby zmaksymalizować efekt dostępnych środków, kraje członkowskie muszą szukać „synergii” między uzupełniającymi się obszarami polityki unijej” – zachęcała Loriz-Hoffmann. „Państwa członkowskie powinny zrobić więcej, aby łączyć możliwości finansowania, korzystając z funduszy na rzecz rozwoju regionalnego UE i z funduszami dla rozwoju społecznego” – powiedziała.

Przedstawicielka KE dodała, że stolice państw członkowskich muszą przeprowadzić wewnętrzną dyskusję na temat zwiększenia komplementarności projektów, które finansują, aby zapewnić ich rozwój na obszarach wiejskich.

Chorwacka europoseł Marijana Petir (Europejska Partia Ludowa) powiedziała, że 80 tys. młodych Chorwatów opuściło swoje domy na obszarach wiejskich w ciągu ostatnich czterech lat, aby objąć nisko wykwalifikowane miejsca pracy na terenie innych krajów UE. To pokazuje, że zarówno państwa członkowskie, jak i autorzy nowej WPR muszą potraktować priorytetowo rozwój regionów oraz zapewniać się, że obszary wiejskie nie będą postrzegane jako kiepskie miejsce do godnego życia.