Koniec rywalizacji w skąpych strojach? Sportsmenki chcą decydować o swoim ubiorze

koniigrzyska-tokio-kobiety-sport-stroje-seksualizacjac-rywalizacji-w-skapych-strojach-sportsmenki-chca-decydowac-o-swoim-ubiorze

Kobiety mierzą się z seksualizacją w sporcie od najmłodszych lat / foto via Unsplash.com [Andre Ouellet]

Sport kobiecy często bywa trywializowany, a także określany jako mniej interesujący. Kobiety w wielu dyscyplinach są ignorowane, porównywane do sportowców płci męskiej. Wiele osób w sportsmence widzi przede wszystkim kobietę, a nie zawodniczkę. Ale tegoroczne Igrzyska Olimpijskie w Tokio są być może punktem zwrotnym w historii wyczynowego sportu kobiet. Zawodniczki różnych dyscyplin sprzeciwiły się wymaganiom dotyczącym ubioru.

 

 

W pierwszym tygodniu rywalizacji w trakcie Igrzysk Olimpijskich w Tokio na meczu plażowej piłki ręcznej z Hiszpanią norweska drużyna kobiet zdecydowała się solidarnie wystąpić w szortach, a nie jak do tej pory w bikini. Uczestniczki ukarane zostały grzywną w wysokości 1,3 tys. funtów. Europejska Federacja Piłki Ręcznej (EHF) uznała bowiem ich strój za „niewłaściwy” i niezgodny z wytycznymi ubioru w piłce ręcznej plażowej, określonymi przez samą EHF.

Zaraz potem, w niedzielę, gimnastyczki z drużyny Niemiec pojawiły się w strojach z długimi spodniami, różniącymi się od klasycznych trykotów odsłaniających nogi. Chciały w ten sposób pokazać swoją niezgodę na seksualizację uprawianej przez nie dyscypliny. Jak wyjaśniła jedna z zawodniczek, Elizabeth Seitz, drużyna chciała pokazać, że każda kobieta powinna sama decydować o swoim ubiorze.

„Te Igrzyska są punktem zwrotnym dla kobiet w sporcie”, stwierdziła w rozmowie z NBC News Kendra Gage, ekspertka ds. badań nad płcią na Uniwersytecie w Nevadzie. Jej zdaniem sportsmenki chcą większego wpływu na „arbitralne” wymagania dotyczące ubioru, „które nie mają nic wspólnego z poprawą ich wyników —  są jedynie formą kontrolowania ich ciał”.

Gimnastyczki występują w strojach, które kończą się na linii pachwin. Fotografie kobiet często są publikowane w kontekście seksualnymi niezwiązanym ze sportem. “To źle, że częściej zwraca się uwagę na wygląd zawodniczek, a nie na ich siłę, wytrwałość i wyniki”, powiedziała Sarah Axelson z Womens Sports Foundation w Nowym Jorku.

Nie są to pierwsze w tym roku akty oporu w sporcie kobiet związane z problemem doboru ubioru. W kwietniu niemiecka gimnastyczka Sarah Voss wystąpiła na Mistrzostwach Europy w Bazylei w pełnym stroju gimnastycznym, zakrywającym nogi i ręce. Eksperci twierdzą, że protesty wśród kobiet dotyczące ubioru sportowego prawdopodobnie będą się nasilać.

Komisja ogłosiła swój pierwszy pakiet sportowy

Traktat z Lizbony nałożył na Unię Europejską obowiązek wspierania i koordynowania polityki państw członkowskich w dziedzinie sportu. Unijny pakiet sportowy przewiduje działania w obszarach, w których nie da się w wystarczającym stopniu sprostać wyzwaniom na szczeblu krajowym. Propozycje komisji są …

Sport „mikrokosmosem naszego społeczeństwa”

“Wielokrotnie słyszy się, jak komentatorzy odnoszą się do wyglądu zawodniczek podczas zawodów lekkoatletycznych: ocena sylwetki, komentarze dotyczące upięcia włosów, makijażu, czy nawet biżuterii. Bardzo często są to niestety komentarze negatywne”, podkreśliła w rozmowie z EURACTIV.pl Paula Frończuk, dietetyczka kliniczna, trenerka sportu i była zawodniczka lekkoatletyki.

W 2012 r. Światowa Federacja Badmintona próbowała zmusić zawodniczki do noszenia spódnic, aby „wyglądały one kobieco i ładnie się prezentowały”. Sport często bywa „mikrokosmosem naszego społeczeństwa”, zauważa Akilah CarterFrancique, dyrektorka Instytutu Badań nad Sportem, Społeczeństwem i Zmianami Społecznymi na Uniwersytecie w San José. „Patriarchat formuje pewne oczekiwania społeczne co do tego, jak powinny wyglądać kobiety”, dodała.

Sport należy do tych sfer aktywności, w których stereotypy płci są obserwowane od bardzo dawna i od długiego czasu obserwuje się próby ich przezwyciężania. Status zawodniczek płci żeńskiej właściwie dopiero od początku XX w. zaczął zmierzać – choć z początku małymi kroczkami – w kierunku równouprawnienia. 

Ponieważ sport opiera się na fizyczności, prawie niemożliwe wydaje się oddzielenie od niego seksualności. Przez długi czas kobiety uczestniczyły w zawodach wszystkich dyscyplin na specjalnych zasadach, na pozycjach gorzej opłacanych, na gorzej wyposażonych obiektach i w oparciu o bardziej restrykcyjne zasady ubioru.

ONZ: Miliony kobiet na świecie nie decydują o własnym ciele. "Ich życie zarządzane jest przez innych"

Wiele kobiet i dziewcząt nie wie, że ma prawo odmówić współżycia seksualnego. Zaledwie 56 proc. państw wspiera edukację seksualną.

Kobiety stanowią mniejszość w sporcie

Sport kobiecy często bywa trywializowany, a także określany jako mniej interesujący. Kobiety w wielu dyscyplinach są ignorowane, porównywane do sportowców płci męskiej lub wytykana jest im odmienna orientacja seksualna, jakby to miało jakiekolwiek znaczenie. Dziś jedną z najtrudniejszych kwestii do przezwyciężenia dla zawodniczek jest ich seksualizacja. Wiele osób w sportsmence widzi przede wszystkim kobietę, a nie zawodniczkę. Jest to efektem m.in. seksistowskich norm społecznych i sposobu przedstawiania kobiet w mediach.

Pozostaje także kwestia niedoreprezentowania kobiet w sporcie. Jak pokazują badania, aktywność sportowa kobiet realizuje się w głównej mierze poza organizacjami sportowymi. Kobiety stanowią zdecydowaną mniejszość w klubach sportowych. 

Badania potwierdzają także, że kobiety relatywnie rzadko są wybierane do władz organizacji sportowych. Aby zaradzić temu zjawisku i wyrównać reprezentację obu płci, niezbędne mogą okazać się regulacje parytetowe. 

Ile lat potrzeba, by osiągnąć równość płci na świecie? Dużo więcej niż przed pandemią

Przed wybuchem pandemii COVID-19 przewidywano, że o równości płci będzie można mówić za ok. 100 lat.

Seksualizacja od najmłodszych lat

“Uprawiałam gimnastykę od 6 roku życia i jako młoda dziewczyna występowałam w stroju, w którym bałam się, że ktoś coś zobaczy. Absurd. Niepotrzebne narażenie na strach młodej dziewczyny i młodej zawodniczki. Nikt nas nie pytał, czy chcemy występować w takich strojach, jak się w nich czujemy i czy to jest okej”, podkreśla Paula Frończuk.

“Ogromnym problemem pozostaje ocena wyglądu kobiet uprawiających sport, także młodych dziewcząt. Wiele razy słyszałam, że jestem gruba, że powinnam schudnąć, że nie mogę jeść tego i tamtego. Kobiety cały czas muszą wyglądać tak, aby pasowały do stroju w którym wystąpią na zawodach. Wiele dorosłych kobiet jest w stanie już sobie z tym poradzić, ale młode dziewczyny?”, zwraca uwagę dietetyczka.

W styczniu tego roku media poinformowały o molestowaniu seksualnym w amerykańskiej drużynie gimnastyczek. Zawodniczki padły ofiarami lekarza sportowego Larrego Nassara. “Młode dziewczyny rzadko mają możliwość samodzielnego wyboru ubioru, w którym wystąpią na zawodach. Często dostają stroje od trenerów i w nich muszą ćwiczyć”, dodała nasza rozmówczyni.

Problem pojawia się także, gdy zawodniczka zajdzie w ciążę. W wielu zawodowych klubach zawodniczce w takiej sytuacji grozi kara finansowa albo zerwanie kontraktu. “Niektóre zawodniczki podpisują kontrakt, który wygasa automatycznie w momencie zajścia w ciążę. Umowa się kończy i po prostu przestają one zarabiać”, podkreśliła Frończuk.