Co nam przyniesie w Europie 2018 rok?

źródło Pixabay

Co wydarzy się w rozpoczętym właśnie roku? Jakie wydarzenia mogą mieć największy wpływ na UE w nadchodzących 12 miesiącach? Los zapewne przyniesie nam zdarzenia, których dziś jeszcze nie jesteśmy w stanie przewidzieć, ale część spraw jest już na europejskiej agendzie. Oto nasz subiektywny wybór wydarzeń w Europie (nie tylko w UE), na które możemy czekać w 2018 r.

 

1. Bułgaria po raz pierwszy w historii pokieruje pracami UE

To właściwie już się wydarzyło. Dokładnie o północy Bułgaria przejęła od Estonii unijne przewodnictwo. Sofia po razy pierwszy w swojej historii pokieruje bieżącymi pracami UE. Od wejścia do Unii Europejskiego w 2007 r. Bułgaria zrobiła wiele, aby zbliżyć się do Europy, choć wciąż ma problemy m.in. z korupcją czy pełnym wykorzystaniem unijnych funduszy. Przed Bułgarami trudne zadania, w tym pokierowanie debatą na temat nowej unijnej polityki migracyjnej czy też dalsze negocjacje nad warunkami Brexitu, a na deser początek prac nad kolejną siedmioletnią perspektywą budżetową UE. Z drugiej strony Sofia będzie chciała wykorzystać szansę, aby zmienić swój wizerunek najbiedniejszego kraju członkowskiego UE. Jak informowała bułgarska minister ds. prezydencji Liljana Pawłowa, bułgarskie priorytety to m.in. wspieranie konkurencyjności na jednolitym rynku, dalsze wyrównywanie poziomu życia w różnych częściach UE poprzez politykę spójności, bezpieczeństwo i polityka migracyjna oraz dalsze rozwijanie relacji UE z państwami Bałkanów Zachodnich. Bardzo ważne dla Sofii jest też uzyskanie akcesji do Strefy Schengen.

2. Wyborcza mapa UE

Po ubiegłorocznym maratonie wyborczym, 2018 r. wydaje się pod tym względem mniej porywający. Nie znaczy to jednak, że nie szykują się ciekawe polityczne batalie. Jeszcze w styczniu (12-13 stycznia) o reelekcję powalczy prezydent Czech Milosz Zeman. 28 stycznia prezydenta wybiorą także Finowie. Urzędujący prezydent Sauli Väinämö Niinistö zmierzy się m.in. z byłym premierem Mattim Vanhanenem. Tego samego dnia swojego prezydenta wybiorą także Cypryjczycy. Najważniejsze wybory w UE w 2018 r. to jednak głosowanie we Włoszech. Włosi wybiorą nowy parlament 4 marca. Jako swój triumfalny powrót do polityki chce je wykorzystać Silvio Berlusconi, który liczy na to, że stanie na czele nowej prawicowej koalicji. Na razie sondaże przewidują zwycięstwo populistycznego Ruchu Pięciu Gwiazd, ale być może nikt nie będzie chciał z tym ugrupowaniem tworzyć koalicji.

W 2018 r. nowy parlament wybiorą jeszcze Węgrzy, Łotysze, Słoweńcy, Szwedzi i Luksemburczycy. Do wyborów prezydenckich pójdą także Irlandczycy. Wybory samorządowe odbędą się natomiast w Belgii, Wielkiej Brytanii i Polsce.

3. Kolejna kadencja dla Putina?

Wiele emocji wzbudzą prawdopodobnie wybory prezydenckie w Rosji. 18 marca Władimir Putin ubiegał się będzie o kolejną kadencję. Choć już kilkakrotnie zapowiadał swój start w tych wyborach, to na razie oficjalnie jako kandydat zarejestrował się lider nacjonalistów Władimir Żyrinowski, czyli jeden z dwóch (oprócz komunisty Giennadija Ziuganowa) stałych sparingpartnerów Putina. Chęć kandydowania zgłosiła także sympatyzująca z opozycją dziennikarka telewizyjna i celebrytka Ksenia Sobczak, córka nieżyjącego od 17 lat byłego mera Petersburga Anatolija Sobczaka, który był pierwszym politycznym patronem Putina. To właśnie za czasów Sobczaka późniejszych prezydent Rosji robił oszałamiającą karierę w petersburskim magistracie, obejmując ostatecznie stanowisko wice-mera.

Kampanię wyborczą od dłuższego czasu prowadzi także inny opozycjonista Aleksiej Nawalny, ale 25 grudnia Centralna Komisja Wyborcza orzekła, że nie może on zostać oficjalnie kandydatem ponieważ ciążą na nim wyroki sądowe.

4. Ciąg dalszy procedury art. 7. wobec Polski

Ubiegłoroczna decyzja KE to dopiero początek procedury ws. Polski. Teraz stanowisko Komisji omówią na spotkaniu w Brukseli ministrowie ds. europejskich z państw członkowskich (tzw. Rada ds. Ogólnych). O tym kiedy sprawa ta znajdzie się w porządku obrad zadecyduje Bułgaria, która 1 stycznia obejmie unijne przewodnictwo, a tym samym koordynację unijnych prac w ramach Rady UE. Rada najpierw będzie miała obowiązek wysłuchać stanowiska polskich władz i prezentowanych przez Warszawę argumentów. Będzie też mogła przedstawić Polsce swoje zalecenia. Dopiero wtedy odbędzie się głosowanie ministrów, którzy będą mogli stwierdzić „wyraźne ryzyko naruszenia praworządności”. Wniosek taki musi poprzeć 4/5 krajów członkowskich, czyli dokładnie 22 ministrów. Polska nie weźmie udziału w głosowaniu we własnej sprawie. Zagłosowanie przeciw ukaraniu Polski zapowiedziały już Węgry.

5. Kolejne Royal Wedding pomoże odwrócić uwagę od Brexitu?

Po tym jak w grudniu europejscy przywódcy dali wreszcie zielone światło do rozpoczęcia drugiej rundy negocjacji na temat Brexitu, czyli rozmów na temat handlu, rozmowy o warunkach wyjścia Wielkiej Brytanii z UE nabiorą zapewne tempa. Jednak dalsze negocjacje na pewno nie będą łatwiejsze od ubiegłorocznych. Tymczasem 19 maja odbędzie się ślub drugiego z wnuków królowej Elżbiety II. W Kaplicy Świętego Jerzego na zamku Windsor książę Harry pojmie za żonę amerykańską aktorkę Meghan Markle. Królewskie śluby wzmagają zwykle zainteresowanie Wielką Brytanią i wzmagają przyjazd turystów na Wyspy. Tak będzie zapewne i teraz, choć książę Harry jest obecnie dopiero piąty w kolejce do tronu, a po tym gdy żona jego starszego brata Williamaksiężna Cambridge urodzi trzecie dziecko (a brytyjskie tabloidy plotkują już o ciąży bliźniaczej) przesunie się na dalsze miejsca.

Podsumowanie roku: 10 najważniejszych wydarzeń w Europie w 2017 r.

To był rok, którego w Unii Europejskiej obawiano się przede wszystkim z powodu napiętego kalendarza wyborczego. Do urn szli m.in. Niemcy, Francuzi i Holendrzy. W każdym z tych krajów na znaczeniu zyskały w ostatnim okresie ugrupowania silnie eurosceptyczne i radykalne. …

 

6. Rozpoczną się poważne dyskusje o unijnych finansach po 2020 r.

Obecna siedmioletnia perspektywa budżetowa kończy się w 2020 r. Kolejna – wszystko na to wskazuje – będzie bardzo odmienna od dwóch poprzednich. Państwa, które weszły do UE w 2004 r. (w tym także Polska) nie będą już tak hojnie obdarowane funduszami spójności jak dotąd. Wyjście Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej także zmieni sposób rozdzielania unijnych pieniędzy. Zmieni się zatem prawdopodobnie funkcjonowanie wielu europejskich polityk, w tym także Wspólnej Polityki Rolnej (WPR), na którą idzie dziś najwięcej unijnego finansowania. Przygotowana przez Komisję Europejską propozycja kolejnych wieloletnich ram finansowych UE na lata 2021-2027 zostanie zaprezentowana w maju.

7. Niemcy znów pójdą głosować?

Negocjacje nad trójkolorową koalicją chadeków z sojuszu CDU/CSU, liberałów z FDP oraz Zielonych (nazywaną „Jamajką”) zakończyły się fiaskiem. Teraz Angela Merkel chciałaby porozumieć się z SPD, która tuż po wyborach ogłosiła, że woli być partią opozycyjną niż odtwarzać poprzedni układ. Ostatecznie chadecy i socjaldemokraci usiądą ze sobą do rozmów koalicyjnych 7 stycznia. Chcą się porozumieć w ciągu jednego tygodnia. Jeśli rozmowy podzielone na 15 bloków tematycznych nie zakończą się koalicyjną umową, Niemcy zapewne wiosną znów pójdą głosować. Niestabilne rządy mniejszościowe kojarzą się bowiem nad Szprewą i Renem z niespokojnym czasem Republiki Weimarskiej, który utorował drogę do władzy nazistom.

8. Pół wieku od 1968 r.

Francja obchodzić będzie w maju 50. rocznicę tzw. Paryskiej Wiosny, czyli ulicznej rewolty lewicującej młodzieży, która zmieniła sytuację na europejskiej lewicy, dając między innymi początek Zielonym ruchom. Czy jednak 2018 r. nie okaże się nad Sekwaną kolejnym (mimo podwójnej wyborczej porażki) rokiem wzrostu poparcia dla skrajnej prawicy? Liderka Frontu Narodowego Marine Le Pen zapowiedziała poważny lifting jej ugrupowania, w tym nawet zmianę nazwy. Chce stać się główną siłą opozycyjną wobec ruchu „Naprzód Republiko!” jaki wyrósł wokół prezydenta Emmanuela Macrona i szturmem wziął francuski parlament.

Tymczasem Czesi i Słowacy w sierpniu wspominać będą 50. rocznicą wkroczenia wojsk Układu Warszawskiego, które położyło brutalnie kres Praskiej Wiośnie i rozpoczęło okres ciężkich represji społecznych w ówczesnej Czechosłowacji.

9. Finał negocjacji nt. Brexitu

W październiku powinny zakończyć się rozmowy na temat warunków brytyjsko-unijnego rozwodu. Co prawda Londyn chce wyjść z UE dopiero w marciu 2019 r., ale Izba Gmin musi mieć wcześniej czas, aby zaadoptować porozumienie z Brukselą do brytyjskiego prawa. Czasu nie jest zatem dużo, zwłaszcza, iż pierwszy etap negocjacji ciągnął się tak długo. Brak porozumienia będzie prawdopodobnie dużo bardziej szkodliwy dla Londynu, stąd brukselskie stanowisko jest sztywne. Szef unijnego zespołu negocjacyjnego Michel Barnier twardo opowiada się za październikiem jako graniczną datą na uzyskanie porozumienia z Londynem.

10. Setna rocznica zakończenia I wojny światowej

Pierwszy ogólnoświatowy konflikt zbrojny nie tylko ukształtował XX-wieczną Europę, ale także dał podwaliny pod rozpoczętą 21 lat później II wojnę światową. Pochłonął 17 milionów ofiar śmiertelnych (cywilów i żołnierzy) i ukazał straszliwą moc broni chemicznej. 11 listopada nie tylko skapitulowały Niemcy i de facto rozpadło się Imperium Habsburgów, ale także uruchomiony został proces ogłaszania niepodległości przez narody Europy środkowej, w tym Polskę.

Zielone światło dla drugiej fazy rozmów o brexicie

Przywódcy 27 krajów członkowskich UE wyrazili zgodę na rozpoczęcie drugiej rundy unijno-brytyjskich negocjacji na temat warunków brexitu, czyli rozmów na temat handlu. Przyjęto czterostronicowy dokument w tej sprawie. Polski premier opuścił Brukselę jeszcze przed końce szczytu. Wcześnie spotkał się jednak …