WWF: UE odpowiada za prawie jedną czwartą światowego handlu mięsem rekinów

WWF: UE odpowiada za prawie jedną czwartą światowego handlu mięsem rekinów

WWF: UE odpowiada za prawie jedną czwartą światowego handlu mięsem rekinów [Photo via Unsplash]

W ciągu każdego roku śmierć ponosi do 100 mln rekinów oraz płaszczek, zaś ok. 36 proc. gatunków tych zwierząt grozi wyginięcie, wskazuje raport WWF. Ma to związek z przełowieniem populacji i handlem. Kraje UE odgrywają w tym procederze znaczącą rolę.

 

Państwa członkowskie Unii Europejskiej odpowiadają za 22 proc. światowego handlu mięsem rekinów, wynika z raportu organizacji WWF “The Shark and Ray Meat Network. A Deep Dive into a Global Affair”.

Prym w tej kwestii wiedzie Hiszpania, która jest największym na świecie eksporterem – wysyła ona mięso rekinów do 85 różnych krajów oraz terytoriów, a także znaczącym importerem. Dużym importerem z UE są też Włochy

Gospodarka światowa może tracić nawet 2,3 bln euro rocznie na skutek zniszczenia bioróżnorodności

Blisko połowa światowego PKB jest uzależniona od środowiska naturalnego oraz jego zasobów.

Kto handluje najwięcej?

W ciągu ostatniej dekady największy handel mięsem rekinów odbywał się między Japonią a Hiszpanią, Portugalią i Hiszpanią, Wielką Brytanią a Hiszpanią oraz Japonią i Panamą. Zdaniem ekspertów to właśnie te państwa mają największy wpływ na przepływ mięsa rekinów przez rynki światowe i to one powinny wdrożyć lepsze środki regulacyjne.  

Handel mięsem płaszczek jest mniej zdywersyfikowany. Głównym eksporterem jest Argentyna, zaś importerem – Korea Południowa. Ważnymi dostawcami są także USA oraz Brazylia także są ważnymi dostawcami, głównie na rynek południowokoreański.  

Według raportu spadek ilości rekinów i płaszczek przyczynia się do pogorszenia stanu oceanu. Zamieszkujące je od ponad 400 mln lat rekiny odgrywają kluczową rolę w ekosystemach morskich. Przyczyniają się one do utrzymania zrównoważonych sieci pokarmowych i siedlisk, a także do kontrolowania wielkości populacji innych gatunków. Wspomagają ponadto wymianę składników odżywczych w oceanie. 

Rekiny mają także znaczenie dla poziomu CO2, wychwytują bowiem dwutlenek węgla. Gdy rekiny umierają, ich zwłoki opadają na dno i zabierają węgiel ze sobą. 

Bioróżnorodność: Kraje UE największym niszczycielem lasów deszczowych po Chinach

Handel międzynarodowy powoduje, że Unia Europejska jest odpowiedzialna za wycinkę 203 tys. hektarów lasów deszczowych, wskazuje WWF w nowym raporcie.

Co powinna robić UE?

Unia Europejska jest kluczowym graczem, który posiada ważne narzędzia do regulacji rynku, dzięki czemu może zniechęcać do połowów rekinów i płaszczek, jednak jak do tej pory – nie ma kompleksowych ram zarządzania w rybołówstwie europejskim, jak i regionalnym.  

“Rekiny i płaszczki są gatunkami zagrożonymi” – zwraca uwagę dr Antonia Leroy, odpowiadająca za politykę oceaniczną w Europejskim Biurze Polityki WWF. “UE dysponuje prawnymi narzędziami, by je chronić, ale wdrażane środki muszą być stanowcze i restrykcyjnie egzekwowane”, wskazuje ekspertka. 

Autorzy raportu WWF podkreślają, od momentu złapania rekinów lub płaszczek na każdym etapie łańcucha dostaw kluczową rolę odgrywają przejrzystość i właściwa identyfikacja. Takie podejście pozwala na większą kontrolę nad handlem, a konsumentom ułatwia dokonywanie świadomych wyborów.  

“Jemy więcej mięsa rekinów i płaszczek, niż nam się wydaje. Dzieje się tak wszędzie, także Europie”, mówi Simon Nidermueller z Inicjatywy Morskiej Śródziemnomorskiej WWF. Duża konsumpcja “ma poważne konsekwencje dla niektórych gatunków, już zagrożonych wyginięciem”, zaznacza.