60 lat Europy: Conrad Bruch, ambasador Luksemburga

DISCLAIMER: Stwierdzenia i opinie zawarte w tym artykule odzwierciedlają poglądy autora i nie przedstawiają stanowiska redakcji EURACTIV.pl

Flaga Luksemburga// Źródło: Rząd Luksemburga

Jeżeli mamy mieć szanse na przezwyciężenie naszych problemów, musimy być bardziej solidarni – podkresla Conrad Bruch, ambsador Luksemburga. Rozmawiamy z nim w ramach naszego projektu na 60. rocznicę podpisania Traktatów rzymskich. Czytaj więcej o naszym projekcie rocznicowym TUTAJ.

 

 

Co zawdzięczamy Unii Europejskiej?

Najbardziej fundamentalnym osiągnięciem Unii Europejskiej jest pokój między państwami członkowskimi. Integracja europejska miała także pozytywny wpływ na stabilność geopolityczną, która pomogła zwiększyć dobrobyt wielu państw członkowskich. Zbyt często jest to traktowane jako oczywistość.

Drugim ważnym osiągnięciem Unii Europejskiej jest swobodny przepływ osób, usług, towarów i kapitału. Te cztery swobody otworzyły całkowicie nowy świat handlu, pracy i wypoczynku dla wielu obywateli Europy. Ponadto, długofalowe korzyści związane z dużym, zintegrowanym wspólnym rynkiem nie mogą pozostać niedocenione. Nawet państwu członkowskiemu, które chce opuścić UE, bardzo zależy na utrzymaniu dostępu do wspólnego rynku.

Innym ogromnym osiągnięciem jest euro. Mimo ciosów zadanych przez kryzys finansowy i gospodarczy, euro wciąż jest drugą najczęściej handlowaną walutą na świecie. Jeżeli uda nam się raz na zawsze dokończyć budowę unii gospodarczo-walutowej, korzyści płynące z posiadania wspólnej waluty będą jeszcze bardziej widoczne.

W kwestiach instytucjonalnych, chciałbym podkreślić znaczenie metody wspólnotowej i sposobów w jaki pomagała równoważyć interesy różnych państw członkowskich. Ważnym, aby metoda wspólnotowa i obowiązki wynikające z unijnego acquis wciąż były utrzymywane. Jednocześnie potrzebujemy jednak elastycznej Europy, otwartej na różne ścieżki integracji.

Fundamentem Unii Europejskiej jest to, że ustanowiono ją jako wspólnotę wartości. Jak jasno mówi artykuł 2 Traktatu o Unii Europejskiej, Unia opiera się na wartościach poszanowania godności osoby ludzkiej, wolności, demokracji, równości, państwa prawnego, jak również poszanowania praw człowieka, w tym praw osób należących do mniejszości. Unia Europejska również aktywnie działa na rzecz poszanowania tych zasad.

Przez minione lata, Unia Europejska zidentyfikowała wiele priorytetów w odpowiedzi na wyzwania, jakim stawia czoła. Te priorytety zawarte są w strategicznym programie Unii przyjętym przez Radę Europejską w czerwcu 2014 r. i w planie z Bratysławy z września 2016 r. Unia realizuje te cele, nie stroniąc jednocześnie od dalszych działań.

Czy UE wymaga przemian? A jeśli tak – dlaczego i jakich? Co owe zmiany mają nam przynieść?

Z zadowoleniem przyjęliśmy białą księgę o przyszłości Europy przygotowaną przez Komisję Europejską, jak również jej wkład w dyskusję – pięć scenariuszy przedstawionych przez Jean-Claude’a Junckera. Ani utrzymywanie status quo, ani ograniczenie integracji do wspólnego rynku nie powinny być rozważane jako opcje dla naszej wspólnej przyszłości. Przeciwnie, powinniśmy być bardziej ambitni i zacieśnić naszą współpracę na wielu obszarach.

Zamiast określania nowych priorytetów, Unia musi robić więcej na rzecz realizacji swoich wcześniejszych celów. Zostały one już określone w strategicznym programie Europy przyjętym w czerwcu 2014 r. i w planie z Bratysławy. Ponadto, więcej wysiłku trzeba włożyć w zapewnienie, że decyzje UE są rzeczywiście wcielane w życie. Jest to kluczowe dla przywrócenia zaufania Europejczyków.

Potrzeba nam również współpracy i większego wzajemnego wsparcia w rosnącej liczbie dziedzin polityki, takich jak migracja, bezpieczeństwo i obrona, zatrudnienie i konkurencyjność, jak również w kwestiach dotyczących unii gospodarczo-walutowej. Musimy osiągnąć w nich konkretne rezultaty, szczególnie dlatego, że państwa członkowskie nie są w stanie znaleźć samodzielnych rozwiązań problemów tak dużej skali. Jeżeli mamy mieć szanse na ich przezwyciężenie, musimy być bardziej solidarni.

UE nie powinna zapominać o swoim wymiarze społecznym, zwłaszcza w kontekście unii gospodarczo-walutowej. Pogłębianie społecznego wymiaru integracji unijnej leży w interesie wielu obywateli. Konieczne jest również stworzenie modelu bardziej sprawiedliwej społecznie gospodarki rynkowej, co nie powinno być postrzegane jako sprzeczne z pogłębianiem wspólnego rynku.

Jestem przekonany, że musimy robić więcej, by dbać o przestrzeganie rządów prawa wewnątrz Unii Europejskiej. Unia musi otrzymać odpowiednie narzędzia, by efektywnie chronić wartości wymienionych w artykule 2 Traktatu o UE.

Uważam również, że musimy zwiększyć nasze wysiłki komunikacyjne. UE musi pokazać, że poważnie traktuje obawy swoich mieszkańców. Wszyscy jesteśmy odpowiedzialni za powstrzymanie demagogii i populizmu przed przechwyceniem debaty nt. przyszłości Europy. Ważne jest więc zapewnienie z jednej strony pozytywnego przekazu ze strony UE, a z drugiej – zapewnienie obywatelom poczucia doinformowania i włączenia w unijny proces polityczny. Jednak Unia Europejska musi tworzyć swój przekaz na poziomie narodowym poprzez rządy krajowe w sposób wiarygodny i spójny – tak, by był efektywny.