EurActiv.pl

EU news and policy debates across languages

Luty 21, 2017

Znamy zwycięzców konkursu na najlepszy esej dotyczący przyszłości Unii Europejskiej

Informacje prasowe

Znamy zwycięzców konkursu na najlepszy esej dotyczący przyszłości Unii Europejskiej

Konkurs Koła Naukowego Prawa Europejskiego

Zakończył się konkurs na najlepszy esej dotyczący przyszłości Unii Europejskiej organizowany przez Katedrę Prawa Europejskiego WPiA UW we współpracy z Katedrą Filozofii Prawa i Nauki o Państwie oraz Kołem Naukowym Prawa Europejskiego na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego.

 

Laureatem I miejsca został Hubert Taładaj, który w swojej pracy poruszył problematykę dalszej integracji w ramach Unii w kontekście m.in. rosnącej fali eurosceptycyzmu w państwach członkowskich.  Pan Taładaj w swojej pracy przywołał problemy dot. integracji politycznej z jakimi od początku swojego istnienia musieli zmagać się przywódcy państw członkowskich, przyrównując tamte problemy do obecnych. Autor zaproponował jednocześnie sposób rozwiązania tych problemów poprzez działanie na podstawie funkcjonalistycznej koncepcji integracji europejskiej, czyli poprzez koncentrację na konkretnych zdarzeniach i potrzebach. W ocenie autora doświadczenia historyczne pokazują, że trudno jest o realizację pomysłów o charakterze politycznym nawet w gronie kilku państw członkowskich, a tym trudniej o jakikolwiek konsensus obecnie, kiedy coraz częściej państwa podnoszą stanowisko o suwerenności i ochronie interesów każdego członka Unii z osobna. Podsumowując swoje rozważania autor stwierdził, że to bieżący rok, w którym jeszcze bardziej nasilić się może ruch eurosceptyczny, będzie kluczowy dla przyszłości integracji europejskiej, a brak zdecydowanego lidera wspólnoty może na dobre ją osłabić.

Laureatem drugiego miejsca został Karol Oberc, który podkreślił konieczność reformy funkcjonowania instytucji unijnych.  W swojej pracy podkreślił dwa najbardziej możliwe, w jego ocenie, projekty zmian: zakładający zwiększenie integracji europejskiej oraz bardziej reakcjonistyczny projekt wzmocnienia kompetencji państw narodowych w ramach „Europy Ojczyzn”. Pan Oberc ocenił, że wpływ na problemy w relacjach między krajami UE mają pewne zdarzenia międzynarodowe, a problemy te mogą zostać zniwelowane dzięki zdecydowanym działaniom unijnych władz.  Autor podkreślił, że słabość głównego spoiwa organizacyjnego kontynentu nie pochodzi od jednego określonego i możliwego do zwalczenia czynnika, lecz jest kryzysem wielopłaszczyznowym,  sięgającym od sfery ekonomicznej po kulturową i przejawiającym się spadkiem zaufania do instytucji europejskich. W jego ocenie, wobec takiej wielości czynników sprzecznych pomiędzy poszczególnymi podmiotami, powrót do koncepcji Charlesa de Gaulle’a jest jedynym możliwym kierunkiem reform zmieniających układ władzy i kompetencji Unii Europejskiej. Natomiast wybór koncepcji zwiększenia integracji nie rozwiąże żadnego z dzisiejszych problemów, lecz nasili jeszcze spory na tle kulturowym i zaprowadzi Unię do ostatecznego porzucenia idei uniwersalistycznej Europy.

Trzecie miejsce w konkursie zajęła Natalia Kowalik, która w swojej pracy odrzuciła porównywanie  koncepcji Unii Europejskiej z Imperium Rzymskim. Autorka odnosząc się do koncepcji  wizji  „Europy Ojczyzn”, w świetle której państwa kooperowałyby głównie na płaszczyźnie gospodarczej, stwierdziła, że jest mało prawdopodobne, by rozwój Unii zatrzymał się na unii gospodarczej i nie sięgał po unię polityczną. Zwłaszcza, że – jak zauważyła autorka – interesy polityczne w dużej mierze determinowane są przez interesy ekonomiczne. Pani Kowalik podkreśliła również, że ze względu na swój odmienny charakter, najbardziej pożądaną przez samą UE drogą integracji jest stworzenie ponadnarodowego organizmu, czemu opór stawiają państwa członkowskie. Odrzucając zarówno koncepcję „Drugiego Rzymu” jak i  „Europy Ojczyzn”, autorka stwierdziła, że jedyną pewną rzeczą dotyczącą przyszłości Unii jest fakt, że znajduje się ona na drodze do federalizmu.  Podsumowując swoje rozważania autorka oceniła jednak, że w chwili obecnej Unia powinna skupić się na teraźniejszości, zadbać o faktyczną integrację państw członkowskich na najbardziej podstawowych płaszczyznach ze względu na rosnący eurosceptycyzm.