Reklama
Ujednolicenie wieku emerytalnego obu płci zakładała reforma emerytalna wprowadzona w 1999 roku. Mimo późniejszych prób i postulatów zmian w tym zakresie kobiety nadal nabywają uprawnienia emerytalne w wieku 60 lat, a mężczyźni pięć lat później. Specjaliści alarmują, że wcześniejsze przejście na emeryturę oznacza dla kobiet drastyczne obniżenie świadczeń emerytalnych. W nowym systemie emerytalnym wysokość przyszłej emerytury została ściślej powiązana z wielkością wpłacanych składek oraz przewidywanym okresem pobierania świadczeń. Szacuje się, że przy takim samym „kapitale składkowym” kobieta przechodząca na emeryturę pięć lat wcześniej niż mężczyzna będzie otrzymywać świadczenie o jedną trzecią niższe.
Mimo to – jak wynika z badania CBOS - sprzeciw wobec ujednolicania wieku emerytalnego kobiet i mężczyzn przeważa we wszystkich grupach społeczno-demograficznych. Co ciekawe, propozycja zrównania wieku emerytalnego obu płci częściej budzi opór kobiet (81%) niż mężczyzn (67%). Stosunkowo rzadko przeciwni są jej ludzie młodzi (29% w wieku 18–24 lata), mieszkańcy największych miast (31%) oraz osoby najlepiej wykształcone (28% z wyższym wykształceniem) i sytuowane (36% badanych o miesięcznych dochodach na osobę powyżej 1500 zł).
Zdecydowanie najczęściej postulat równouprawnienia emerytalnego kobiet i mężczyzn przyjmują z aprobatą właściciele firm (46%). Dezaprobatę wobec wyrównania wieku emerytalnego obu płci wyrażają także osoby ubezpieczone w nowym systemie, w tym szczególnie kobiety.
Jak informuje CBOS, przeciwnicy zrównania wieku emerytalnego kobiet i mężczyzn najczęściej (65%) tłumaczą zasadność utrzymania dotychczasowych przepisów przede wszystkim większym obciążeniem kobiet pracą, wynikającym z konieczności łączenia przez nie obowiązków zawodowych i domowych. Często (46%) przywoływany jest także argument, że kobiety po zakończeniu aktywności zawodowej są potrzebne rodzinie, aby pełniły funkcje opiekuńcze wobec wnuków i innych osób wymagających opieki, np. starszych rodziców.
Bardzo wielu przeciwników zrównania wieku emerytalnego (39%) podkreśla, że kobiety są słabsze fizycznie i nie mogą tak długo jak mężczyźni pracować w zawodach wymagających pracy fizycznej. Mniej niż co piąty badany z tej grupy wskazywał, że kobiety mają mniej powodów, aby chcieć dłużej pracować zawodowo, często bowiem wykonują gorsze, słabiej opłacane prace. Rzadko (7%) powoływano się na tradycję, wskazując argument, że kobiety przyzwyczaiły się do wcześniejszego przechodzenia na emeryturę.
Raczej przywilej niż dyskryminacja
Z badania CBOS wynika, że w opinii zdecydowanej większości Polaków (77%) obecne rozwiązanie jest sprawiedliwie. Pozostali częściej sądzą, że jest to krzywdzące dla mężczyzn (9%) niż dla kobiet (6%). CBOS podkreśla w raporcie z badań, że dane te wyraźnie pokazują, że możliwość wcześniejszego (w porównaniu z mężczyznami) przechodzenia przez kobiety na emeryturę traktowana jest raczej jako przywilej niż dyskryminacja.
W społecznej ocenie dłuższa praca kobiet powinna być wyborem, a nie koniecznością. Zdaniem największej części ankietowanych (48%) kobiety powinny same decydować, czy chcą przejść na emeryturę wcześniej niż mężczyźni i otrzymywać niższe świadczenia czy też wolą pracować tak długo jak mężczyźni, aby wypracować sobie wyższą emeryturę. Więcej niż co trzecia osoba (37%) uważa, że mimo niekorzystnych skutków finansowych wcześniejszego nabywania przez kobiety uprawnień emerytalnych, powinny one pracować krócej niż mężczyźni. Tylko co dziesiąty ankietowany (10%) jest zdania, że wiek emerytalny pracowników obu płci powinien być zrównany, a kobiety powinny być zobligowane do dłuższej pracy, niezależnie od tego, czy chcą czy też nie.
Jak pokazują wyniki badań CBOS, w ciągu ostatniego półtora roku wyraźnie zwiększył się (o 12 punktów) odsetek zwolenników utrzymania dotychczasowych przepisów dotyczących wieku nabywania uprawnień emerytalnych, nawet jeśli oznacza to niższe świadczenia dla kobiet. (tmw)
