Reklama
Zgłoszenie wniosku było możliwe po ostatnim głosowaniu islandzkiego parlamentu. Propozycję socjaldemokratycznej premier Johanny Sigurdardottir w tej kwestii poparło 33 z 63 deputowanych. Konserwatywnej opozycji nie udało się uzależnić tej decyzji od wyniku osobnego referendum.
To, czy Islandia ostatecznie wejdzie do unii, pozostaje jednak sprawą otwartą. Po pierwsze, Islandczycy mogą sprzeciwić sie integracji w referendum, nawet jeśli szefowie rządów państw UE uzgodnią z Islandią traktat akcesyjny.
Po drugie, premierzy niektórych rządów państw UE, np. Angela Merkel kategorycznie odrzucają możliwość dalszego rozszerzania unii dopóki nie wejdzie w życie Traktat z Lizbony. Przy tym to właśnie w Niemczech istnieje największe ryzyko dla projektu zreformowania wspólnoty. Federalny Trybunał Konstytucyjny tymczasowo wstrzymał bowiem ratyfikację traktatu. Jeśli partiom politycznym nie uda się do wyborów parlamentarnych we wrześniu 2009 uzgodnić koniecznych zmian prawnych wynikających z wyroku trybunału, ostateczne fiasko traktatu będzie bardzo prawdopodobne.
W wypadku złożenia islandzkiego wniosku akcesyjnego, szwedzka prezydencja UE spodziewa się szybkiego procesu integracyjnego, ponieważ Islandia jest członkiem Europejskiej Przestrzeni Gospodarczej i już dawno wdrożyła znaczną część unijnego prawodawstwa, powiedziała w wywiadzie z Euractiv.de Maria Asenius, szwedzka sekretarz stanu ds. europejskich.
Punktem spornym w negocjacjach akcesyjnych może okazać się rybołówstwo. Islandia posiada na Atlantyku strefę połowów szeroką na 200 mil morskich o powierzchni 760 000 kilometrów kwadratowych. To siedmiokrotnie wiecej niż wynosi powierzchnia samej wyspy. Tutaj znajdują się jedne z największych zasobów rybnych na świecie. Według unijnego prawa przestrzeń ta powinna stać się wspólnymi wodami UE.
Ostatnimi członkami UE, którzy nie tylko posiadali zasobne strefy połowów, ale także dysponowali ogromną flotą rybacką, było Hiszpanie i Portugalczycy. Zanim państwa te wstąpiły do UE, spory o prawa połowów wielokrotnie groziły zablokowaniem negocjacji akcesyjnych. Zwykle unia rozwiązuje takie problemy poprzez wyznaczanie okresów przejściowych i wprowadzanie ograniczeń połowowych.
Kolejnym problemem może być połów wielorybów – zabroniony w unii a od 2006 r. znów uprawiany na skalę komercyjną w Islandii.
Powodem islandzkiego zainteresowania integracją z UE jest głęboki kryzys finansowy i gospodarczy na wyspie. Od momentu upadku największych banków kraj znajduje się na granicy bankructwa. (tmw)
