Reklama
W sprawozdaniu w sprawie zielonej księgi „Reforma wspólnej polityki rybołówstwa” opracowanym przez posłankę Marię do Céu Patrão Neves (EPP, Portugalia) posłowie argumentują, że reforma jest kluczowa dla przyszłości europejskiego sektora rybołówstwa. Podkreślają, że jeżeli nie uda się przyjąć i wdrożyć radykalnej reformy, skutkiem może być brak ryb i upadek sektora rybołówstwa.
Eurodeputowani uważają, że w systemie zarządzania sektorem rybołówstwa trzeba porzucić tradycyjne podejście odgórne, kładąc nacisk na zasadę regionalizacji i pomocniczości, które pozwolą uwzględnić warunki panujące na poszczególnych akwenach morskich. Jednocześnie parlament zdecydowanie odrzuca wszelkie próby przyjmowania uniwersalnego wspólnotowego modelu zarządzania rybołówstwem i wzywa do należytego uwzględnienia szczególnych cech różnych europejskich mórz.
Posłowie zaapelowali do komisji, żeby prowadziła prace nad oddzielnym, odbiurokratyzowanym i uproszczonym modelem zarządzania przybrzeżnymi połowami na małą skalę i ułatwieniami w wykorzystywaniu środków Europejskiego Funduszu Rybackiego.
Parlament wezwał też komisję, by zbadała możliwość przyjęcia nowych mechanizmów zarządzania rybołówstwem, uzupełniających system całkowitego dopuszczalnego połowu i kwot, gdyż rozwiązania takie ułatwią realizowanie polityki unikania odrzutów i umożliwią flocie bardziej elastyczne dostosowywanie się do bieżącej różnorodności i rozmieszczenia zasobów.
Zdaniem posłów dla wszystkich typów połowów lub geograficznych regionów rybackich należy wymagać ustanowienia długoterminowych planów zarządzania, opartych na doradztwie naukowym i regularnie monitorowanych, tak aby w razie potrzeby można było je dostosować do wszelkich nowych warunków.
Eurodeputowani uważają, że dostęp do zasobów rybnych nie powinien dłużej bazować wyłącznie na historycznych kryteriach połowowych, lecz stopniowo należy wprowadzać kryteria środowiskowe i społeczne. Ponieważ jednak wcześniej prawa historyczne podlegały ochronie dzięki zasadzie względnej stabilności, dlatego wszelki nowy system zarządzania musi zachowywać dla wspólnot przybrzeżnych korzyści, które uzyskały one dzięki względnej stabilności.
Parlament opowiada się za silnym, trwałym ekologicznie sektorem akwakultury o wysokiej jakości. Wzywa do wspierania inwestycji w nowe technologie hodowli ryb, w tym systemy intensywne umożliwiające recycling wody, hodowlę ryb słonowodnych w systemie off-shore oraz badania nad hodowlą nowych gatunków. Kolejnym postulatem jest opracowanie szczególnego programu oznakowania ekologicznego w celu poprawy wizerunku produktów rybołówstwa i wspierania zdrowia konsumentów.
Zdaniem posłów proces reformy powinien zakończyć się na początku 2011 r., by został uwzględniony w debacie na temat kolejnych ram finansowych UE na lata 2014-2020. Zasoby finansowe, które zostaną wynegocjowane w ramach nowej wieloletniej perspektywy finansowej powinny obejmować większe środki finansowe na WPRyb. Jednocześnie parlament sprzeciwia się jakiejkolwiek próbie przesunięcia kosztów WPRyb na szczebel krajowy. (tmw)
