Reklama
„Pakiet przyniesie korzyści wszystkim stronom, tzn. zarówno pasażerom, jak i europejskiej gospodarce oraz środowisku naturalnemu” – zapewnia Antonio Tajani, wiceprzewodniczący Komisji odpowiedzialny za transport. W jego opinii, unijna przestrzeń powietrzna jest nadal rozdrobniona, co powoduje, że loty są średnio o 49 km dłuższe, niż jest to konieczne.
„Celem naszego wniosku jest umożliwienie skrócenia kolejek samolotów oczekujących na start i lądowanie, dzięki czemu pasażerowie będą częściej lądować na czas. Poza tym pakiet zwiększy bezpieczeństwo lotnictwa i uczyni je bardziej ekologicznym, jednocześnie poprawiając przepustowość" – dodaje Tajani.
Nowe przepisy te maja na celu dalszą poprawę bezpieczeństwa, obniżenie kosztów i zmniejszenie opóźnień. To z kolei ma doprowadzić do obniżenia zużycia paliwa i - co się z tym wiąże – do redukcji emisji dwutlenku węgla o szesnaście milionów ton. Przewiduje się ponadto, że linie lotnicze będą mogły dzięki temu obniżyć swoje koszty o 2-3 mld euro rocznie.
Planowana reforma unijnego systemu zarządzania ruchem lotniczym będzie miała zasadnicze znaczenie dla rozwoju ruchu lotniczego, który - zgodnie z oczekiwaniami - do 2020 roku ma się podwoić. „Korzyści z nowych przepisów odniosą nie tylko pasażerowie, ale także przewoźnicy towarowi oraz lotnictwo wojskowe i prywatne” – zapewnia KE w komunikacie. Dodaje, że pakiet przyczyni się również do utworzenia nowych miejsc pracy w sektorze lotnictwa i przyniesie korzyści europejskim producentom, którzy „znajdą się w pierwszej linii innowacji w dziedzinie technologii zarządzania ruchem lotniczym (tzn. systemów satelitarnych takich jak Galileo, datalink, etc)”, co da im konkurencyjną przewagę na światowym rynku.
KE wyjaśnia, że pakiet SES II opiera się na czterech filarach: aktualizacji istniejących przepisów z 2004 r.; centralnym planie badań w dziedzinie zarządzania ruchem lotniczym w jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej (SESAR ATM), zwanym „filarem technologicznym"; „filarze bezpieczeństwa" oraz na planie działań dotyczących przepustowości portów lotniczych.
Pierwszy filar wprowadza ulepszenia do obowiązujących przepisów, w tym wiążące cele w zakresie wydajności dla podmiotów zapewniających służby żeglugi powietrznej, funkcję zarządzania siecią europejską w celu zapewnienia spójności pomiędzy sieciami krajowymi, oraz konkretny termin, przed upływem którego państwa członkowskie mają zwiększyć wydajność, początkowo poprzez zastosowanie podejścia opartego na współpracy transgranicznej, określanej jako funkcjonalne bloki przestrzeni powietrznej.
W nowym pakiecie kwestie ochrony środowiska są centralnym zagadnieniem w ramach jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej - oczekuje się, że poprawa zarządzania ruchem lotniczym przyczyni się do ograniczenia emisji gazów cieplarnianych, za które odpowiada lotnictwo. Spodziewane są oszczędności rzędu do 10 proc. na każdy lot, co oznacza redukcję emisji CO2 o 16 mln ton rocznie i obniżenie rocznych kosztów o 2,4 mld euro.
Filar technologiczny skupia się na wprowadzeniu lepszych technologii. Celem programu SESAR, w którym uczestniczą wszystkie zainteresowane strony z sektora lotnictwa, jest opracowanie i wdrożenie ogólnoeuropejskiego systemu zarządzania ruchem lotniczym nowej generacji. Po jego uruchomieniu możliwa będzie bezpieczna, zrównoważona i oszczędna obsługa coraz intensywniejszego – jego wielkość ma się podwoić do 2020 r. - ruchu lotniczego.
Natomiast filar bezpieczeństwa przewiduje zwiększenie zakresu odpowiedzialności Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego. Rezultatem tego będzie wprowadzenie precyzyjnych, jednolitych i wiążących zasad dotyczących bezpieczeństwa portów lotniczych, zarządzania ruchem lotniczym i służb żeglugi powietrznej, a także dokładnego nadzoru nad ich wdrażaniem przez państwa członkowskie.
Zadaniem ostatniego filaru – tłumaczy KE w komunikacie - dotyczącego przepustowości portów lotniczych, jest rozwiązanie problemu niedostatku pasów startowych i urządzeń w portach lotniczych, który obecnie stwarza ryzyko poważnego ograniczenia przepustowości. Inicjatywa zmierza do lepszego skoordynowania przydziałów czasu na start i lądowanie przyznawanych operatorom statków powietrznych ze środkami z zakresu zarządzania ruchem lotniczym. Obejmuje ona także ustanowienie obserwatorium przepustowości portów lotniczych w celu pełnego zintegrowania portów w sieci lotniczej. (b)
